Novi dvobroj časopisa “Gradac” (173/174) posvećen je Vilijemu S. Barouzu

(William Seward Burroughs, 1914-1997) američkom piscu čiji je značaj u svetskim okvirima u velikoj nesrazmeri sa dostupnošću njegovih dela (kao i napisa o njemu) u ovdašnjoj književnoj periodici. Ljubiteljima underground književnosti kultnu figuru kakva je Barouz ne treba posebno predstavljati: njegova popularnost danas, preko jedne decenije nakon njegove smrti, veća je nego dok je bio živ.

Barouzova harizma i mračni pogled na život inspirisali su ne samo njegove književne sledbenike, već i internacionalnu filmsku i rok scenu. Barouz je jedan je od prvih zagovornika homoseksualnih sloboda u svojoj zemlji, pisac košmarnih vizija (neretko pod dejstvom droga) i britkih opaski na račun američkog pravnog sistema. Pre njega, niko se nije usuđivao da stvari nazove svojim pravim imenom ili da javno prizna svoje skrivene porive i mane. Mnogi teoretičari su osporavali Barouzovo pripadanje naučnoj fantastici, ali njegove vizije jedinstvene su u haotičnoj mešavini raznoraznih civilizacijskih elemenata i neočekivanih razrešenja;njegov stil, na momente lirski, a potom suvoparno taksativan, odbija da prati linearnost priče, nameće pravila koja zatim krši i traži veliko čitalačko angažovanje. Zbog toga Barouz nije tipični žanrovski pisac, već inovator koji ukazuje na dalje puteve razvoja naučne fantastike.

Stvaralaštvo: romani “Goli ručak”, “Meka mašina”, “Karta koja je ekspodirala”, “Novi ekspres”, “Gradovi crvene noći”, “Mesto mrtvih puteva”, “Zapadne zemlje”, roman i scenario za film “Trkač po oštrici” (Blade Runner), esej “Elektronska revolucija”.